جادوی ِ خاطرات

هر کسی از ظن خود شد یار من ... از درون من نجست اسرار من

جادوی ِ خاطرات

هر کسی از ظن خود شد یار من ... از درون من نجست اسرار من

موج پر غرور

 

 

موج پر غرور

 

وقتی پیاله ی دلم از رنج روزگار لبریز می شود،

وقتی بهار سینه ام از تلخی ملال پاییز می شود،

آندم که از جفای دل آزار ناکسان،

سرد است آسمان،

رو می نهم به سوی تو ای ساحل ِ صبور ...

دل می دهم به خشم تو ای موج ِ پر غرور ...

 

- هما ارژنگی -

 

 

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد