جادوی ِ خاطرات

هر کسی از ظن خود شد یار من ... از درون من نجست اسرار من

جادوی ِ خاطرات

هر کسی از ظن خود شد یار من ... از درون من نجست اسرار من

جغرافیا






نه برکه‌ای

که ماهیِ افتاده بر خاک را

به دامن گیرد

نه برفی

که کبکِ کودن از آن سر درآورد

و نه حتی سرابی

که مسافرِ لب تشنه را

بفریبد

فلاتی فرو خُفته

با دو قله‌ی آتشفشانیِ مُشرف به درّه‌ای

که فرو رفتنِ در آن را

بدایتی هست و

برآمدنِ از آن را 

نهایتی نیست



بازی با دکمه‌ی توفان

سامان سپنتا


#شعر #سامان_سپنتا




نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد