جادوی ِ خاطرات

هر کسی از ظن خود شد یار من ... از درون من نجست اسرار من

جادوی ِ خاطرات

هر کسی از ظن خود شد یار من ... از درون من نجست اسرار من

امید نیست به پایان جنگـ...جز با جنگ!

 

 

 

وطن! بجنگ! دمادم بجنگ! رحم نکن!

بزن به خط مقدّم! بجنگ! رحم نکن!

 

مگرنه رحم به قابیل، مرگِ انسان است؟!

در این نبردِ دمادم بجنگ! رحم نکن

 

نداشت حرمله، رحمی به شیرخوار تو هم

 محرّمی‌ست مجسم، بجنگ! رحم نکن!

 

مگرنه سرد نشد داغ شرجی میناب؟!

به شور و شعله در این غم،  بجنگ! رحم نکن!

 

بدان که لحظهٔ تردید، لحظهٔ مرگ است

به‌هوش باش، مصمّم بجنگ! رحم نکن!

 

بجنگ لشکر پیروز حیدر کرار!

بجنگ! لشکر رستم! بجنگ! رحم نکن!

 

به حکم عقل، جنون کن مقابل دشمن

در این مقابله، محکم بجنگ! رحم نکن!

 

فراهم است به میدان، سلاح تازهٔ تو

به این سلاحِ فراهم، بجنگ! رحم نکن!

 

مباد، آنکه دوباره تو را یتیم کند

رسیده زادهٔ ملجم، بجنگ! رحم نکن!

 

و خون روشن آن مرد، خطّ قرمز بود

به طرز تازه و مبهم، بجنگ! رحم نکن!

 

امید نیست به پایان جنگ، جز با جنگ

امید عالم و آدم، بجنگ! رحم نکن!

 

- میلاد عرفان‌پور -

 

#شعر #میلاد_عرفان_پور

 

منبع: @Navasantv

 

 

 

در رهت افتاده‌ام

 

 

 

 

 

سوختی جانم چه می‌سازی مرا

 

بر سر افتادم چه می‌تازی مرا

 

در رهت افتاده‌ام بر بوی آنک

 

بوک بر گیری و بنوازی مرا

 

لیک می‌ترسم که هرگز تا ابد

 

بر نخیزم گر بیندازی مرا

 

بندهٔ بیچاره گر می‌بایدت

 

آمدم تا چاره‌ای سازی مرا

 

چون شدم پروانهٔ شمع رخت

 

همچو شمعی چند بگدازی مرا

 

گرچه با جان نیست بازی درپذیر

 

همچو پروانه به جانبازی مرا

 

تو تمامی من نمی‌خواهم وجود

 

وین نمی‌باید به انبازی مرا

 

سر چو شمعم بازبر یکبارگی

 

تا کی از ننگ سرافرازی مرا

 

دوش وصلت نیم شب در خواب خوش

 

کرد هم خلوت به دمسازی مرا

 

تا که بر هم زد وصالت غمزه‌ای

 

کرد صبح آغاز غمازی مرا

 

چو ز تو آواز می‌ندهد فرید

 

تا دهی قرب هم آوازی مرا

 

- عطار -

 

#شعر #عطار