قصه عشق (15)

قصه عشق (15)

نکته

‫اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ﺑﺮاﺳﺎس واﻗﻌﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ اﺷﺨﺎﺻﯽ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺑﻪ رﺷﺘﻪ ی ﺗﺤﺮﯾﺮ در آﻣﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮارد ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮد آن اﻓﺮاد از ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮدن اﺳﺎﻣﯽ واﻗﻌﯽ ﺧﻮدداری و از اﺳﺎﻣﯽ ﻣﺴﺘﻌﺎر اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ.

1 .: ﺻﺪای ﺑﻮق ﻣﻤﺘﺪ... ﺻﺪای ﻣﺎﻣﺎن ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﺪت ﻧﮕﺮان ﺑﻮد

ﻣﺎﻣﺎن: اﻟﻮ؟... ﯾﺎﺳﯽ؟... ﺧﻮﻧﻪ اﯾﯽ؟... ﮔﻮﺷﯽ رو ﺑﺮدار ﻋﺰﯾﺰم... ﺳﮑﻮت و ﺑﻌﺪ ﺗﻠﻔﻦ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ.

‫2 .: ﺻﺪای ﺑﻮق ﻣﻤﺘﺪ.... ﺻﺪای ﻣﺎﻣﺎن اﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ

‫ﻣﺎﻣﺎن: اﻟﻮ؟... ﯾﺎﺳﯽ؟... ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺸﻢ... وردار ﮔﻮﺷﯽ رو... ﭼﺮا ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮف ﻧﻤﯿﺰﻧﯽ ﻋﺰﯾﺰم... ﺑﻪ ﺧﺪا ﻣﻨﻢ ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﻓﻬﻤﯿﺪم...(ﺻﺪای ﮔﺮﯾﻪ ﺷﺪت ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻌﺪ ﮔﻮﺷﯽ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ)

‫3 .: ﺻﺪای ﺑﻮق ﻣﻤﺘﺪ... ﺻﺪای ﻋﺼﺒﯽ ﻋﻠﯽ

‫ﻋﻠﯽ: ﯾﺎﺳﯽ؟... اﮔﻪ ﺧﻮﻧﻪ اﯾﯽ ﮔﻮﺷﯽ رو ﺑﺮدار... ﯾﺎﺳﯽ ﻣﺎ ﻫﻤﻪ اﯾﻨﺠﺎ ﺑﻪ اﻧﺪازه ی ﮐﺎﻓﯽ اﻋﺼﺎﺑﻤﻮن ﺑﻬﻢ رﯾﺨﺘﻪ... ﺗﻮ دﯾﮕﻪ داﻏﻮن ﺗﺮﻣﻮن

ﻧﮑﻦ... ﮔﻮﺷﯽ رو ﺑﺮدار... (ﺳﮑﻮت و ﺑﻌﺪ ﮔﻮﺷﯽ ﻗﻄﻊ ﺷﺪ)

.: ﺻﺪای ﺑﻮق ﻣﻤﺘﺪ.... ﺻﺪای ﻣﺎﻣﺎن ﻣﺠﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﮔﺮﯾﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯿﮑﺮد

‫ﺑﺪری ﺧﺎﻧﻢ: اﻟﻮ؟... ﯾﺎﺳﯽ؟... ﮔﻮﺷﯽ رو ﺑﺮدار ﻗﺮﺑﻮﻧﺖ ﺑﺸﻢ... ﻣﺠﯿﺪ اﮔﻪ ﭘﺴﺮ ﻣﻨﻪ... ﻣﻦ ﮐﻪ ﺷﯿﺮم رو ﺣﻼﻟﺶ ﻧﻤﯿﮑﻨﻢ... ﺑﻪ ﻗﺮآن ﻧﻔﺮﯾﻨﺶ ‫ﮐﺮدم... اﯾﻦ روزﻫﺎ ﻣﯿﺸﯿﻨﻢ ﭘﺎ ﻣﯿﺸﻢ ﻣﯿﮑﻮﺑﻢ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻪ ام ﻧﻔﺮﯾﻨﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ... ﯾﺎﺳﯽ ﺗﻮ رو ﻗﺮآن ﯾﻪ وﻗﺖ ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﯽ ﻣﺎ ﺧﺒﺮ داﺷﺘﯿﻢ... ﺑﻪ ﻗﺮآن ﻧﻪ... ﻣﻨﻢ اﻻن از ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺷﻨﯿﺪم... ﯾﺎﺳﯽ ﻋﺰﯾﺰ دﻟﻢ ﮔﻮﺷﯽ رو ﺑﺮ...

‫ﺗﻮی اﺗﺎق ﺧﻮاب ﺑﯿﻦ دو در ﺑﺎز ﮐﻤﺪ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮدم و ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎی از ﺣﺪﻗﻪ ﺑﯿﺮون زده ﺑﻪ ﭘﯿﻐﺎﻣﻬﺎ ﮔﻮش ﻣﯿﮑﺮدم ﮐﻪ ﺻﺪا ﻗﻄﻊ ﺷﺪ

 ‫اوﻣﺪم از اﺗﺎق ﺑﯿﺮون و ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﺗﻠﻔﻦ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮدم ﮐﻪ دﯾﺪم ﮐﻮروش ﮐﻨﺎر ﺗﻠﻔﻦ اﯾﺴﺘﺎده و دﮐﻤﻪ ی ﺧﺎﻣﻮش اون رو زده و ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﻨﻪ...

‫رﻓﺘﻢ ﺳﻤﺖ ﺗﻠﻔﻦ ﺗﺎ دﮐﻤﻪ ی ﭘﺨﺶ رو دوﺑﺎره ﺑﺰﻧﻢ ﮐﻪ ﮐﻮروش ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺎﻧﻊ ﺑﺸﻪ دوﺑﺎره ﺧﻮاﺳﺘﻢ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﻫﺮ دو دﺳﺖ ﻣﻦ رو ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ: ﯾﺎﺳﯽ...

ﺑﺎ ﺑﻬﺖ و ﻧﺎﺑﺎوری و ﮔﯿﺠﯽ ﻣﻔﺮط ﻓﺮﯾﺎد زدم: ﭼﺮا اﯾﻨﺠﻮری ﻣﯿﮑﻨﯽ؟!!! ﻣﯿﺨﻮام ﺑﺒﯿﻨﻢ ﺑﻘﯿﻪ اش ﭼﯿﻪ...

ﮐﻮروش دﺳﺘﻬﺎی ﻣﻦ رو ﺑﺎ دو دﺳﺘﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﮔﻔﺖ: ﯾﺎﺳﯽ... ﺧﻮاﻫﺶ ﻣﯿﮑﻨﻢ... ﻣﻦ ﺑﺮات ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯿﺪم...

‫ﺣﺎﻻ دﯾﮕﻪ اﺣﺴﺎس ﻣﯿﮑﺮدم ﺻﺪام از اﻋﻤﺎق وﺟﻮدم ﮐﻪ ﭼﺎﻫﯽ ژرف و ﺑﯽ اﻧﺘﻬﺎ ﺷﺪه ﺧﺎرج ﻣﯿﺸﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎی ﮐﻮروش ﺧﯿﺮه ﺷﺪم و ﮔﻔﺘﻢ: ﭼﯽ رو ﺗﻮﺿﯿﺢ ﻣﯿﺪی؟... ﺗﻮی اﯾﺮان ﭼﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ اﻓﺘﺎده ﮐﻪ ﺗﻮ ﻣﯿﺪوﻧﯽ و ﻣﻦ ﺧﺒﺮ ﻧﺪارم؟!!!!

ﮐﻮروش ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ: ﯾﺎﺳﯽ ﺗﻮی اﯾﺮان ﻫﯿﭻ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﻧﯿﻔﺘﺎده... ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ ﺑﺎﺷﻪ...

دوﺑﺎره ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺗﻠﻔﻦ رﻓﺘﻢ ﮐﻪ دﮐﻤﻪ ی ﭘﺨﺶ رو ﺑﺰﻧﻢ وﻟﯽ اﯾﻦ ﺑﺎر ﮐﻮروش ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ ﺑﺎزوﻫﺎی ﻣﻦ رو ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ: ﯾﺎﺳﯽ...

‫ﮐﻮروش رو ﺑﺎ ﻓﺸﺎر دﺳﺘﻢ ﻋﻘﺐ زدم و دﮐﻤﻪ ی ﭘﺨﺶ رو ﻓﺸﺎر دادم:

اداﻣﻪ ی ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ی ﺑﺪری ﺧﺎﻧﻢ:

تیتراژ پایان انیمه‌ی Kyougoku Natsuhiko Kousetsu Hyaku Monogatari

https://www.youtube.com/watch?v=fvD6LrG8Xxo

تیتراژ پایان انیمه‌ی Kyougoku Natsuhiko Kousetsu Hyaku Monogatari

باد با نجوای نرم و شیرین به صدا در می‌آید

با این که هیچ نشانی از وزیدن نسیمی نیست

نور مهتاب در باغ میرقصد و پایکوبی میکند ـ ـ ـ

و به آرومی در میان درختان حرکت میکند

داستان بر روی شبی کامل اوج میگیرد و به پرواز در می آید ـ ـ ـ

تا وقتی که تموم دنیا به خواب فرو رود

ما رو اینجا پیدا کن همانطور که ما لحظه ای از عشق را احساس میکنیم

نزدیکتر بیا

رویا و خواب با دستهای تو ـ ـ ـ

در زیر پتویی از ستاره های آسمانند

نوای پرندگانی که میخوانند در فضای وسیعی از چمنزار به گوش میرسد ـ ـ ـ

و ما را با گرمای سپیده دَم و روشنایی شریک میکنند

ترجمه: دنیای انیمه

توضیحات من درباره‌ی انیمه‌ی Serial Experiments Lain

توضیحات من درباره‌ی انیمه‌ی Serial Experiments Lain

از این انیمه‌های تاریک! خیلی تاریک! :D مغزت سوت می‌کشه.

از دور نگاه کنی، عادی هست، ولی وقتی به سالی که تولید شده (تابستان 1998) نگاه کنی...

هممممم، یه نموره ترسناک بود هااااا!

* نسخه‌یی که من داشتم، با زیرنویس هماهنگ نبود، برای همین خیلی روی اعصاب بود.

قصه عشق (14)

قصه عشق (14)

نکته

‫اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ﺑﺮاﺳﺎس واﻗﻌﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ اﺷﺨﺎﺻﯽ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺑﻪ رﺷﺘﻪ ی ﺗﺤﺮﯾﺮ در آﻣﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮارد ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮد آن اﻓﺮاد از ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮدن اﺳﺎﻣﯽ واﻗﻌﯽ ﺧﻮدداری و از اﺳﺎﻣﯽ ﻣﺴﺘﻌﺎر اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ.

ﺑﺎرون ﻣﻼﯾﻤﯽ ﻣﯽ ﺑﺎرﯾﺪ وﻟﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻮد ﮐﻮروش دﻗﺎﯾﻘﯽ زﯾﺮ ﺑﺎرون ﺑﻮده. ﺑﻪ ﻣﺤﺾ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ رو دﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺘﻢ اوﻣﺪ و ﮔﻔﺖ: ﻣﺠﯿﺪ ‫رﻓﺖ؟

‫ﻫﻨﻮز ﺑﻐﻀﯽ ﮐﻪ در ﻓﺮودﮔﺎه ﺑﻌﺪ از ﭘﺮواز ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ی ﻣﺠﯿﺪ در ﮔﻠﻮم ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮد آﺛﺎرش وﺟﻮد داﺷﺖ ﺑﺮای ﻫﻤﯿﻦ ﺑﯽ اﺧﺘﯿﺎر اﺷﮑﻢ ‫ﺳﺮازﯾﺮ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺮم ﺟﻮاب ﺳﻮال ﮐﻮروش رو دادم. ﮐﻮروش ﺑﺎ ﻣﻬﺮﺑﻮﻧﯽ ﺑﻐﻠﻢ ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺻﺪاﯾﯽ آروم ‫ﮔﻔﺖ: ﺑﺮﻣﯿﮕﺮده... ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎش ﺧﯿﻠﯽ زود ﻣﯿﮕﺬره اﯾﻦ ﻣﺪت... ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﮔﺮﯾﻪ ﻧﮑﻦ... ﻣﯽ ﺧﻮام اﯾﻦ ﻣﺪت ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺒﺮﻣﺖ ﭘﯿﺶ ﺑﻨﯽ ﺗﺎ ‫ﮐﻤﺘﺮ اﺣﺴﺎس ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﮐﻨﯽ...

ﺑﺮای ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻨﻢ ﭼﻨﺪ روز ﻣﺮﺧﺼﯽ ﮔﺮﻓﺘﻢ... ﺣﺎﻻ ﻫﻢ ﺗﺎ ﺑﺎرون ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺸﺪه اﮔﻪ ﻣﻮاﻓﻘﯽ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺮﯾﻢ ﭘﯿﺶ ‫ﺑﻨﯽ... ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ اوﻧﻢ دﯾﮕﻪ اﻻن ﺑﻪ ﺳﺎﻋﺘﻬﺎی دﯾﺪن ﺗﻮ ﻋﺎدت ﮐﺮده و ﺣﺘﻤﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮﺗﻪ...

‫اﺷﮑﻢ رو ﭘﺎک ﮐﺮدم و از ﮐﻮروش ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻢ،ﻟﺒﺨﻨﺪی زدم و ﮔﻔﺘﻢ: ﺑﺎﺷﻪ... ﺑﺮﯾﻢ.

‫اوﻧﺮوز وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﮐﻮروش ﺳﻮار ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺷﺪم و ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮدﯾﻢ دﻗﺎﯾﻘﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻃﻮل ﻧﮑﺸﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺎرون ﺷﺪت ﮔﺮﻓﺖ. ﮐﻮروش ﺑﻪ ‫ﻋﻠﺖ ﺷﺪت ﺑﺎرﻧﺪﮔﯽ ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮد آﻫﺴﺘﻪ ﺗﺮ از ﻣﻌﻤﻮل راﻧﻨﺪﮔﯽ ﮐﻨﻪ. ﺟﺎده ﺧﻠﻮت ﺑﻮد و ﻣﻨﻢ ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎرون ﺑﻮدم ﺣﺴﺎﺑﯽ از دﯾﺪن ‫ﻣﻨﺎﻇﺮ ﺑﺎروﻧﯽ اﻃﺮاف ﻟﺬت ﻣﯿﺒﺮدم. ﮐﻮروش در ﺣﯿﻦ راﻧﻨﺪﮔﯽ ﮔﻔﺖ: دﯾﺸﺐ وﻗﺘﯽ رﻓﺘﯽ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺎ اﯾﺮان ﺗﻤﺎس ﮔﺮﻓﺘﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﻟﺖ راﺣﺖ ‫ﺑﺸﻪ؟

‫ﻟﺒﺨﻨﺪی زدم و ﺑﻪ ﮐﻮروش ﻧﮕﺎه ﮐﺮدم... ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﻣﺴﯿﺮﺟﻠﻮ ﺧﯿﺮه ﺑﻮد و در ﻫﻤﻮن ﺣﺎل ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻨﻢ ﺑﻮد. ﺟﻮاب دادم: وﻗﺘﯽ ﻣﺠﯿﺪ ﮔﻔﺖ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺑﻦ ﺑﺎورم ﺷﺪ دﯾﮕﻪ ﻧﯿﺎزی ﻧﺒﻮد ﺑﺮای اﻃﻤﯿﻨﺎن اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﺑﮑﻨﻢ...

‫ﮐﻮروش دﯾﮕﻪ ﺣﺮﻓﯽ ﻧﺰد ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺑﺎری ﺳﺮش رو ﺗﮑﻮن داد ﮐﻪ ﺣﺪس زدم از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻦ و ﻣﺠﯿﺪ اﯾﻨﻘﺪر ﺑﻬﻢ اﻋﺘﻤﺎد دارﯾﻢ ﺑﺎﻋﺚ ‫ﻟﺬﺗﺶ ﺷﺪه...

‫وﻗﺘﯽ رﺳﯿﺪﯾﻢ ﺑﻪ وﯾﻼ ﻃﺒﻖ ﺣﺪس ﮐﻮروش، ﺑﻨﯽ واﻗﻌﺎ" ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﻦ ﺑﻮد ﭼﺮا ﮐﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ی ﭘﺮﺳﺘﺎرش وﻗﺘﯽ ﺻﺪای ﻣﻦ و ﮐﻮروش رو ‫ﺷﻨﯿﺪه ﺑﻮده ﺟﯿﻐﯽ از ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﯽ ﮐﺸﯿﺪه و در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﻧﺮده ﻫﺎی ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺗﺨﺘﺶ روی دو ﭘﺎ اﯾﺴﺘﺎده ﺑﻮد ﺻﻮرت ﺧﻮﺷﮕﻠﺸﻢ ‫ﺑﻪ ﻧﺮده ﭼﺴﺒﻮﻧﺪه و ﭼﺸﻢ ﺑﻪ درب اﺗﺎﻗﺶ دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد.

وﻗﺘﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ ﻣﻦ و ﮐﻮروش وارد اﺗﺎﻗﺶ ﺷﺪﯾﻢ ﺑﺎ ﺷﻮق ﺧﺎﺻﯽ ﯾﮏ دﺳﺘﺶ رو ‫از ﻻی ﻧﺮده ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﻦ دراز ﮐﺮد... اون ﻣﻮﻗﻊ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم ﺧﻮدﻣﻢ در اﯾﻦ ﻣﺪت ﮐﻮﺗﺎه ﭼﻘﺪر ﺑﻪ ﺑﻨﯽ واﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪم و ﭼﻘﺪر وﺟﻮد ‫ﺑﻨﯽ ﺑﺮام ارزﺷﻤﻨﺪ ﺷﺪه... ﺳﺮﯾﻊ در آﻏﻮﺷﻢ ﮔﺮﻓﺘﻤﺶ و ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﺎ ﺷﻮق ﺑﻮﺳﯿﺪﻣﺶ.

در ﺗﻤﺎم ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر رو ﻣﯿﮑﺮدم ‫ﮐﻮروش از ﭘﻨﺠﺮه ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد و ﺑﻌﺪ ﺑﺪون ﻫﯿﭻ ﺣﺮﻓﯽ اﺗﺎق رو ﺗﺮک ﮐﺮد ﻓﻘﻂ ﻣﻮﻗﻊ ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻦ ﮔﻔﺖ: ﯾﺎﺳﯽ ﻣﻦ ﭘﺎﯾﯿﻨﻢ ‫اﮔﺮ ﮐﺎری داﺷﺘﯽ ﺑﮕﻮ ﺑﻬﻢ ﺧﺒﺮ ﺑﺪن ﺳﺮﯾﻊ ﻣﯿﺎم ﺑﺎﻻ... اﻣﺮوز ﺑﺎرون ﺷﺪﯾﺪه ﻣﺜﻞ اﯾﻨﮑﻪ ﺧﯿﺎل ﺑﻨﺪ اوﻣﺪن ﻫﻢ ﻧﺪاره ﺑﺮای ﻫﻤﯿﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻢ ﺗﻤﺎم ﺳﺎﻋﺖ ﺑﺎﯾﺪ درﺧﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﯿﻢ...

‫ﻣﻦ ﺳﺮﮔﺮم ﺑﻨﯽ ﺷﺪه ﺑﻮدم و ﮐﻮروش ﻫﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﭘﺎﺳﺨﯽ از ﻣﻦ ﻧﻤﻮﻧﺪ و رﻓﺖ ﺑﻪ ﻃﺒﻘﻪ ی ﭘﺎﯾﯿﻦ. ﭘﺮﺳﺘﺎر ﺑﭽﻪ ﻫﻢ ﺧﻮدش رو ﺑﻪ ﺟﻤﻊ ‫آوری اﺗﺎق ﺑﻨﯽ ﺳﺮﮔﺮم ﮐﺮده ﺑﻮد وﻟﯽ ﮔﺎﻫﯽ ﻣﻦ و ﺑﻨﯽ رو ﻫﻢ ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮد.

‫اوﻧﺮوز ﯾﻪ ﺷﻠﻮار ﺟﯿﻦ ﺗﻨﮓ ﺑﺎ ﯾﮏ ﭘﻮﻟﯿﻮر ﺑﺎﻓﺘﻨﯽ ﻣﻮﻫﺮ آﺑﯽ آﺳﻤﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺗﻨﻢ ﺑﻮد... ﺑﻨﯽ ﻫﻢ ﯾﻪ ﺳﺮﻫﻤﯽ ﺣﻮﻟﻪ اﯾﯽ درﺳﺖ ﺑﻪ رﻧﮓ ‫ﭘﻮﻟﯿﻮر ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻨﺶ ﮐﺮده ﺑﻮدن ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﯽ ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﯿﻦ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎی ﻣﺎ ﺑﻪ وﺟﻮد اوﻣﺪه ﺑﻮد و ﻧﺮﻣﯽ ﻟﺒﺎس ﻣﻦ ﺑﺮای ﺑﻨﯽ ﻟﺬت ﺑﺨﺶ ‫ﺑﻮد... داﺋﻢ ﺧﻮدش رو ﺑﻪ ﻟﺒﺎس ﻣﻦ ﻣﯿﻤﺎﻟﯿﺪ و ﺑﻌﺪ ﺻﻮرت ﻗﺸﻨﮕﺶ رو ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﭘﺮزﻫﺎی ﻟﺒﺎﺳﻢ ﺑﻪ ﺧﺎرش اﻓﺘﺎده ﺑﻮد ﺑﺎ اون ‫دﺳﺘﻬﺎی ﮐﻮﭼﻮﻟﻮش ﻣﯿﻤﺎﻟﯿﺪ... ﮐﺎرش درﺳﺖ ﻣﺜﻞ ﺣﺮﮐﺎت ﮔﺮﺑﻪ ای ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﮕﺎر ﺻﻮرﺗﺶ رو ﻣﯿﻤﺎﻟﻪ... و ﻣﻦ ﭼﻘﺪر از ﺣﺮﮐﺎﺗﺶ ﻟﺬت ‫ﻣﯿﺒﺮدم.

یه قدم فاصله ای نیس - فرجام خیراللهی

 

یه قدم فاصله ای نیس - فرجام خیراللهی

چشمای تو چرخید سمت کی؟ / که بی هوا از چشمت افتادم

تو پشت پا زدی به هرچی بود / من پای حسم سخت وایسادم

راهت رو کج کردی بری اما / دنیامُ بردی سمت نابودی

من با عبور تو دلم له شد / تویی که تنها باعثش بودی

گفتی خداحافظ، چقد آسون / دل کندنُ بهم نشون دادی

دنیا یه لحظه زیر پام لرزید / وقتی که دستاتُ تکون دادی

یه قدم مونده جدا شیم / یه قدم فاصله ای نیس

وقتی بین من و قلبت / دیگه هیچ جاذبه ای نیس

نرو، برگرد، نگا کن / یه قدم مونده بمیرم

توی این لحظه ی آخر / بذار دستاتُ بگیرم

دارم شکنجه میشم هر لحظه / وقتی که فردای تو با من نیس

حرفامُ نشنیدی که می گفتم: / این لحظه ها زمان رفتن نیس

حالا بدون تو یه دیوونم / باور کن این دیوونگی درده

وقتی همش چشم انتظار باشی / بگی: یعنی میشه که برگرده

وقتی که انتظار هر روزم / به هیچِ خالی منتهی میشه

وقتی نمی دونم میای یا نه / وقتی نمی دونم که چی میشه

من پشت این دلتنگی تب کردم / اما تو هیچ چیزی نمی دونی

این جمله کابوس شبام میشه / تکرار می مونی، نمی مونی

فاصله سدّی بین ما دوتاس / حق من از عاشقی این که نیست

برگرد و این فاصله رو کم کن / سدّه ولی دیوار چــیــن که نیست

ترانه سرا: فرجام خیراللهی

فرجام خیراللهی (شاعر و ترانه سرا) متولد 15 خرداد ماه 1370، دانشجو ارشد مکانیک و ساکن کرمانشاه می باشد. وی فعالیت هنری خود را از سال 1389 آغاز کرده است.

منبع: بیتوته

توضیحات من درباره‌ی فیلم انیمه‌یی Ninja Batman – 2018

توضیحات من درباره‌ی فیلم انیمه‌یی Ninja Batman – 2018

خب، از اونجایی که من کلاً به بتمن و موارد مشابه علاقه ندارم، اصلاً برام جذاب نبود.

ولی اونا که جوکر و بتمن و گاتهام رو دوست دارن، می‌تونن تماشا کنن. زیرنویس فارسی هم داره.

قصه عشق (13)

 

قصه عشق (13)

نکته

‫اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ﺑﺮاﺳﺎس واﻗﻌﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ اﺷﺨﺎﺻﯽ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺑﻪ رﺷﺘﻪ ی ﺗﺤﺮﯾﺮ در آﻣﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮارد ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮد آن اﻓﺮاد از ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮدن اﺳﺎﻣﯽ واﻗﻌﯽ ﺧﻮدداری و از اﺳﺎﻣﯽ ﻣﺴﺘﻌﺎر اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ.

‫ﻟﺒﺨﻨﺪی زدم و ﮔﻔﺘﻢ: آره... ﻧﻤﯿﺪوﻧﯽ ﻣﺠﯿﺪ ﻓﻮق اﻟﻌﺎده ﺑﻮد اون ﺑﭽﻪ... ﭼﺸﻤﻬﺎی آﺑﯽ... ﻣﻮﻫﺎی ﺑﻮر... ﺳﻔﯿﺪ ﻣﺜﻞ ﺑﺮف...

‫ﻣﺠﯿﺪ ﻣﻦ رو ﺑﺮﮔﺮدوﻧﺪ ﺳﻤﺖ ﺧﻮدش و درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﺑﻪ ﮔﺮدﻧﻢ ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد ﻟﺒﺨﻨﺪش ﮐﻢ ﮐﻢ از روی ﻟﺒﺶ ﻣﺤﻮ ﺷﺪ و ﮔﻔﺖ: ﯾﺎﺳﯽ؟!!!! ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪت ﮐﻮ؟!!!

‫ﻣﻦ ﺑﻌﺪ از ﻣﺮاﺳﻢ ﻋﻘﺪم ﻫﻤﯿﺸﻪ ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪی ﮐﻪ ﻧﺴﺘﺮن ﺑﻬﻢ داده ﺑﻮد ﺑﻪ ﮔﺮدﻧﻢ ﺑﻮد. ﻗﻔﻞ اون ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﺟﻮری ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ ‫راﺣﺘﯽ ﺑﺎز ﻧﻤﯿﺸﺪ و ﻫﻤﯿﺸﻪ اﮔﺮ ﻣﯿﺨﻮاﺳﺘﻢ ﺑﺮای ﺣﻤﺎم رﻓﺘﻦ ﻫﻢ از ﮔﺮدﻧﻢ ﺑﺎزش ﮐﻨﻢ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺧﻮد ﻣﺠﯿﺪ ﻗﻔﻠﺶ رو ﺑﺎز ﻣﯿﮑﺮد. ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺑﻪ ﮔﺮدﻧﻢ دﺳﺖ ﮐﺸﯿﺪم و دﯾﺪم ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ ﻧﯿﺴﺖ!!!

‫ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ اون ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ رو دوﺳﺖ داﺷﺘﻢ ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﯾﻨﮑﻪ آﺧﺮﯾﻦ ﻫﺪﯾﻪ ی ﻧﺴﺘﺮن ﻗﺒﻞ از ﻗﻬﺮ ﮐﺮدﻧﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﻮد ﻫﻢ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ‫اﯾﻨﮑﻪ اﺳﻢ ﻣﺠﯿﺪ روی ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪم ﺑﻮد... ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ ﭼﺮا وﻟﯽ ﺑﯽ دﻟﯿﻞ ﺑﺮای ﻟﺤﻈﺎﺗﯽ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻢ ﺣﺮﻓﯽ ﺑﺰﻧﻢ و ﺧﻮدم ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ رﻧﮕﻢ ‫ﭘﺮﯾﺪه و اﺿﻄﺮاب ﻫﻤﻪ ی وﺟﻮدم رو ﮔﺮﻓﺖ... ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺠﯿﺪ ﺑﻪ ﻃﺮزی ﺧﺎص ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎم دوﺧﺘﻪ ﺑﻮد... ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﻔﺘﻢ: ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ...ﻧﻤﯿﺪوﻧﻢ... ﺣﺘﻤﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻨﯽ ﺗﻮی ﺑﻐﻠﻢ ﺑﻮده از ﮔﺮدﻧﻢ ﺑﺎز ﺷﺪه...

‫ﻣﺠﯿﺪ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﻪ ﭼﺸﻤﻬﺎم ﺧﯿﺮه ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺣﺮﻓﯽ ﻧﻤﯿﺰد ﻧﻤﯿﺨﻮاﺳﺘﻢ ﺣﺘﯽ ﯾﮏ در ﺻﺪ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻓﮑﺮش اﯾﻦ اوﻣﺪه ﺑﺎﺷﻪ ﮐﻪ...

ﻣﺠﯿﺪ ﮐﻤﯽ از ﻣﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻔﺖ: ﯾﺎﺳﯽ... اون ﮔﺮدﻧﺒﻨﺪ... ﻣﯿﺪوﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ راﺣﺘﯽ از ﮔﺮدﻧﺖ ﺑﺎز ﻧﻤﯿﺸﻪ ﻣﮕﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ...

آب دﻫﻨﻢ رو ﻓﺮو ﺑﺮدم و ﮔﻔﺘﻢ: ﻣﺠﯿﺪ!!! ﭼﯽ ﻣﯿﺨﻮای ﺑﮕﯽ؟

خورشید جاودانی – فریدون مشیری

 

خورشید جاودانی – فریدون مشیری

در صبح آشنایی شیرین مان، تو را

گفتم که: «مرد عشق نئی!» باورت نبود

در این غروب تلخ جدایی، هنوز هم

می خواهمت چو روز نخستین، ولی چه سود؟

می خواستی به خاطر سوگند های خویش

در بزم عشق، بر سر من، جام نشکنی،

می خواستی، به پاس صفای سرشک من،

این گونه دل شکسته، به خاکم نیفکنی.

پنداشتی که کوره ی سوزان عشق من

دور از نگاه گرم تو، خاموش می شود؟

پنداشتی که یاد تو، این یاد ِ دل نواز

در تنگنای سینه، فراموش می شود؟

تو، رفته ای که بی من، تنها سفر کنی

من مانده ام که بی تو، شب ها سحر کنم

تو رفته ای که عشق من از سر بدر کنی

من مانده ام که عشق تو را، تاج سر کنم.

روزی که پیک مرگ، مرا می برد به گور

من، شبچراغ عشق تو را نیز می برم.

عشق تو، نور عشق تو، عشق بزرگ توست

خورشید جاودانی دنیای دیگرم!

- فریدون مشیری -

توضیحات من درباره‌ی انیمه‌ی Koi to Uso

توضیحات من درباره‌ی انیمه‌ی Koi to Uso

واااااااااااااایییییییییییییییییییی

چقدر دپرسناک بود! آخه واسه چی همچین انیمه‌های فوق دپرسناکی می‌سازن.

درسته که خیلی دردناک بود، ولی نگهش می‌دارم. شاید دوباره نگاه کنم.

فقط همین 12 قسمت؟ قرار نیست فصل دومی داشته باشه؟

چرا؟

پک کشاورزی برای سیمز

پک کشاورزی برای سیمز

پک جدید برای The Sims 4 اومده. (یا چند روز دیگه میاد)

مربوط به کشاورزی و زندگی روستایی هست.

من واقعاً دلم این پک رو میخواهد.

ولی نهایت پکی که توی سیستم من نصب و اجرا میشه مربوط به حیوانات بود.

البته یادم هست که جادوگری و خون آشام هم داشتم و اجرا شد.

توی لپتاپم، تا آخر بافتنی اجرا میشد.

ولی توی سیستم فعلی م، نه، نتونست نصب و اجرا بشه.

و همین طور پک هایی که بعد از اونا اومده.

چقدر این پک جدید که مربوط به کشاوری هست، من خوشم میاد.

تصاویر و فیلم های تبلیغی ش رو دیدم.

خیلی جالبه.

دقیقا مورد علاقه من هست.

شاید بد نباشه یه سری اخبار مربوطه رو بگذارم وبلاگ.

مودم سیم کارت خور

مودم سیم کارت خور

مودم خیلی خیلی وقته که خرابه.

به خاطر کرونا هم نمیشه رفت دنبال تعمیر.

یعنی اصلا ببینی جایی هست برای تعمیر یا نه.

همه ش دارم از تبلت استفاده می کنم.

هات اسپات می زنم.

بچه ها میگن مشکلی نیست. هیچی ش نمیشه.

ولی این طوری روزی دوبار میزنم شارژ.

باتری ش به مشکل بر می خوره.

مودم جدید هم اینقدر گرون هست که اصلا نمی صرفه!

عجب دوره زمونه یی شده.

بسی بسیار نامرد!

گُر گرفتن

گُر گرفتن

میدونم قبلاً هم درموردش گفته بودم.

ولی اینقده گرم هست که هیچ کاری نمی تونم بکنم.

توی گرما خیلی سخته پشت سیستم بنشینم.

تازه شب ساعت 23 به بعد کولر روشن می کنیم.

برای همین تازه اون موقع است که کار کردن با سیستم راحت میشه.

ولی ولی ولی...

چشم و کمر و اینا ندارم که بخوام مثلاً تا دو صبح بنشینم پشت سیستم.

یه عالمه هم ادیت دستم دارم.

به خاطر گرما، بیشتر از چند صفحه نمی تونم بزنم.

الان دو-سه روز هست که یک قسمت انیمه هم تماشا نکردم.

البته چند چپتر مانگا خوندم.

هر چند دقیقه یک بار، از پشت سیستم بلند میشم، کف اتاق دراز می کشم تا گرما از بدنم خارج بشه.

یه جورایی شبیه به گُر گرفتن هست.

یه دقیقه میگیره... بعد که ولو میشم، خودش کم کم محو میشه.

تحمل گرما خیلی سخته! 

آتش سوزی

آتش سوزی

ظهری ساعت 13 گذشته بود، اون ور خیابون، بالاپشت بام یه ساختمون آتش گرفت!

سه تا ماشین آتش نشانی اومد.

نباید آمبولانس و پلیس هم می اومد؟ به نظرم باید باشه. البته نمیدونم ها.

مردم از ساختمون اومده بودن بیرون.

آتش شعله میکشید هاااا.

ترسناک بود. حتی با این که از پشت پنجره این ور خیابون داشتی نگاه می کردی.

یه نیم ساعتی طول کشید تا همه چی تمام شد.

موقعی که کلی مواد پاشیدن، یه هویی کل آسمون بالای سر ساختمون، دود سفید جمع شد.

به نظر نمی اومد که کسی صدمه دیده باشه. 

از نظر خسارت مالی هم مشخص نیست، چون داخل ساختمان که دیگه دید نداشتم تماشا کنم.

به نظر نمی اومد که خود ساختمون چیزی ش شده باشه.

ولی شاید از داخل خرابی داشته باشن.

فقط بگم که آتش سوزی (حتی دیدن از دور) ترسناک هست!

قصه عشق (12)

 

قصه عشق (12)

نکته

‫اﯾﻦ داﺳﺘﺎن ﺑﺮاﺳﺎس واﻗﻌﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ اﺷﺨﺎﺻﯽ ﺣﻘﯿﻘﯽ ﺑﻪ رﺷﺘﻪ ی ﺗﺤﺮﯾﺮ در آﻣﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮارد ﺑﻨﺎ ﺑﻪ ﺧﻮاﺳﺖ ﺧﻮد آن اﻓﺮاد از ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺮدن اﺳﺎﻣﯽ واﻗﻌﯽ ﺧﻮدداری و از اﺳﺎﻣﯽ ﻣﺴﺘﻌﺎر اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه اﺳﺖ.

‫ﺧﻮاﺳﺘﻢ دوﺑﺎره ازش ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﮕﯿﺮم ﺑﺮای ﻫﻤﯿﻦ دﺳﺘﻢ رو روی ﺳﯿﻨﻪ اش ﮔﺬاﺷﺘﻢ و ﺧﻮدم رو ﻋﻘﺐ ﮐﺸﯿﺪم وﻟﯽ ﺑﺎ ﺗﻤﺎم ﻗﺪرت ‫ﻣﺮدوﻧﻪ اﯾﯽ ﮐﻪ داﺷﺖ ﺻﻮرﺗﻢ رو ﺑﯿﻦ دﺳﺘﻬﺎش ﮔﺮﻓﺖ و ﻣﻦ رو ﺑﻮﺳﯿﺪ و ﺑﻌﺪ در ﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﭘﯿﺸﻮﻧﯽ ﻣﻦ رو ﺑﻪ ﭘﯿﺸﻮﻧﯽ ﺧﻮدش ‫ﭼﺴﺒﻮﻧﺪه ﺑﻮد و ﭼﺸﻤﻬﺎش ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮد ﮔﻔﺖ: ﯾﺎﺳﯽ... ﺧﻮدت رو از ﻣﻦ دور ﻧﮑﻦ... ﯾﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﺧﺪا دوﺳﺘﺖ دارم... ﻋﺎﺷﻘﺘﻢ... ﻓﻘﻂ اﯾﻦ رو ‫ﺑﻔﻬﻢ...

‫ﮔﺮﯾﻪ ی ﻣﻦ ﺷﺪت ﮔﺮﻓﺖ و ﮔﻮﯾﺎ آﺳﻤﻮن ﻫﻢ ﺑﻐﻀﺶ از ﺻﺪای ﮔﺮﯾﻪ ی ﻣﻦ ﺗﺮک ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺧﻮرد و اون ﺑﺎرون ﮐﻢ ﺑﺎ رﻋﺪ و ﺑﺮﻗﯽ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﺑﻪ رﮔﺒﺎر ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ...

‫ﻣﺠﯿﺪ ﺳﺮم رو ﺗﻮی ﺳﯿﻨﻪ اش ﮔﺮﻓﺖ و درﺣﺎﻟﯿﮑﻪ ﻧﻮازﺷﻢ ﻣﯿﮑﺮد داﺋﻢ ﺑﺎ ﺗﮑﺮار و ﺻﺪاﯾﯽ آﻫﺴﺘﻪ ﮔﻔﺖ: دوﺳﺘﺖ دارم ﯾﺎﺳﯽ... ﺑﻪ ﺧﺪا دوﺳﺘﺖ دارم...

‫از ﭘﺎرک ﺗﺎ ﺧﻮﻧﻪ راه زﯾﺎدی ﻧﺒﻮد وﻟﯽ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ رﮔﺒﺎر ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﻫﺮ دوﻣﻮن وﻗﺘﯽ وارد ﺧﻮﻧﻪ ﺷﺪﯾﻢ آب از ﺳﺮ و روﻣﻮن ‫ﻣﯿﭽﮑﯿﺪ... اون ﺷﺐ ﺑﺎ ﺧﻮردن ﯾﮑﯽ از داروﻫﺎی آراﻣﺒﺨﺸﯽ ﮐﻪ ﺑﺮام ﺗﺠﻮﯾﺰ ﺷﺪه ﺑﻮد ﺑﻪ ﺧﻮاب رﻓﺘﻢ. ﺻﺒﺢ روز ﺑﻌﺪ وﻗﺘﯽ ﺑﯿﺪار ﺷﺪم ﻣﺠﯿﺪ ﺑﺮام ﯾﺎدداﺷﺘﯽ ﮔﺬاﺷﺘﻪ ﺑﻮد و در اون ﺧﺪاﺣﺎﻓﻈﯽ ﮐﺮده و ﺑﻪ ﺷﺮﮐﺖ رﻓﺘﻪ ﺑﻮد.

‫روزﻫﺎ ﯾﮑﯽ ﭘﺲ از دﯾﮕﺮی ﻣﯿﮕﺬﺷﺖ و ﻣﻦ ﻫﺮ روز ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ روز ﻗﺒﻞ از درون ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮرد ﻣﯿﺸﺪم. ﺳﺎﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﯿﺪ ﺷﺮﮐﺖ ﺑﻮد ‫ﺑﻪ ﭘﺎرک ﻧﺰدﯾﮏ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﯿﺮﻓﺘﻢ و ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ روی ﻧﯿﻤﮑﺖ ﻣﯿﻨﺸﺴﺘﻢ و ﺑﭽﻪ ﻫﺎی ﮐﻮﭼﻮﻟﻮﯾﯽ رو ﮐﻪ در ﻣﺤﯿﻂ ﺗﻔﺮﯾﺤﯽ ﮐﻮﭼﯿﮑﯽ ﮐﻪ در ‫ﻗﺴﻤﺘﯽ از ﭘﺎرک ﺗﻌﺒﯿﻪ ﮐﺮده ﺑﻮدن ﻧﮕﺎه ﻣﯿﮑﺮدم... ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻐﺾ ﻣﯿﮑﺮدم و زﻣﺎﻧﯽ اﯾﻦ ﺑﻐﺾ ﺑﺎ ﺗﻠﺨﯽ و ﺑﻪ آﻫﺴﺘﮕﯽ ﻣﯽ ﺷﮑﺴﺖ و ﺑﺎ ‫ﺧﺮوج اﺷﮑﻬﺎم از ﭼﺸﻤﻢ ﻣﺠﺒﻮر ﻣﯿﺸﺪم زودﺗﺮ از زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ دﻟﻢ ﻣﯿﺨﻮاﺳﺖ ﭘﺎرک رو ﺗﺮک ﮐﻨﻢ.

وقتی میای صدای پات از همه جاده‌ها میاد - اردلان سرفراز

 

وقتی میای صدای پات از همه جاده‌ها میاد - اردلان سرفراز

وقتی میای صدای پات

از همه جاده ها میاد

انگار نه از یه شهر دور

که از همه دنیا میاد

تا وقتی که در وا میشه

لحظه ی دیدن می رسه

هر چی که جاده س رو زمین

به سینه ی من می رسه، آه

ای که تویی همه کسم

بی تو می گیره نفسم

اگه تو رو داشته باشم

به هر چی می خوام می رسم

وقتی تو نیستی قلبمو

واسه کی تکرار بکنم

گل های خواب آلوده رو

واسه کی بیدار بکنم

واسه کبوترای عشق

دست کی دونه بپاشیم

مگه تن من می تونه

بدون تو زنده باشه

ای که تویی همه کسم

بی تو می گیره نفسم

اگه تو رو داشته باشم

به هر چی می خوام می رسم

عزیز ترین سوغاتیه

غبار پیراهن تو

عمر دوباه ی منه

دیدن و بوییدن تو

نه من تو رو واسه خودم

نه از سر هوس می خوام

عمر دوباره ی منی

تو رو واسه نفس می خوام

ای که تویی همه کسم

بی تو می گیره نفسم

اگه تو رو داشته باشم

به هر چی می خوام می رسم

وقتی میای صدای پات

از همه جاده ها میاد

انگار نه از یه شهر دور

که از همه دنیا میاد

تا وقتی که در وا میشه

لحظه ی دیدن می رسه

هر چی که جاده س رو زمین

به سینه ی من می رسه، آه

ای که تویی همه کسم

بی تو می گیره نفسم

اگه تو رو داشته باشم

به هر چی می خوام می رسم

شاعر: اردلان سرفراز

درباره ی شاعر:

اردلان سرفراز زاده ۲۴ تیر ۱۳۲۹ در شهر داراب، شاعر و ترانه سرای موج نوین و آهنگساز ایرانی است. عشق و غربت، و زندگی ایرانیان مهاجر بن مایه اصلی سروده‌های وی به شمار می‌رود.

منبع: بیتوته

توضیحات من درباره‌ی انیمه‌ی Kami nomi zo Shiru Sekai II

توضیحات من درباره‌ی انیمه‌ی Kami nomi zo Shiru Sekai II

من فصل بعدی می‌خواهمممممممم.

قابل توجه گیمرها و اوتاکوهای محترم و محترمه.

هیشکی دوستم نداره!

هیشکی من رو دوست نداره.  

کانال تلگرامم فقط 23 تا عضو داره. 

البته با خودم و چند تا ربات :D

گروهم در گوگل نزدیک به 110 تا عضو داره. ولی فقط یه نفر فعالیت می کنه. 

البته خودم که شونصد تا ایمیل می فرستم.

لینک دانلود انیمه های در حال پخش رو می فرستم گروه.

نمیخوام این وبلاگ هم بسته بشه.

تغییر زیرنویس

دیروز می خواستم فصل چهارم اون سریال رو ببینم.

ولی دیدم زیرنویس هاش ANSII است، بی خیال شدم.

چون حال و حوصله نداشتم که UTF کنم. 

حالا هر وقت حوصله م کشید، زیرنویس ها رو درست می کنم.

الان چی کار کنم؟

شاید بهتر باشه از پشت سیستم بلند بشوم.

هدفون MP3 رو بگذارم روی گوشم.

برق اتاق رو خاموش کنم.

از این سر اتاق، به اون سر اتاق، توی تاریکی راه بروم و رادیو گوش بدهم.

الان برنامه ی "تهران 24" رو داره که مجری ش "آرمان غفاریان" هست.

برنامه های پنجشنبه و  جمعه خاص هست (ساعت 12 تا 2 بامداد)

بعدش هم که "بیدار باش تهران" داره. (از ساعت 2 بامداد تا 6 صبح)

یعنی الان سیستم خاموش کنم.

همین که نمی تونم تصمیم بگیرم خودش یه درد بزرگه!

قاطی کردم

قاطی کردم

شاید دلم گرفته. 

نمی دونم.

یه جورایی هست. 

احساس می کنم که توی قفس هستم.

یه جورایی حس زندانی بودن دارم. 

به نظر میاد این ساعت از شب، قاطی کردم.